Mogen sneakers in de wasmachine?

Meestal wel, maar niet allemaal, en niet zoals je denkt. Een paar losgeslagen sneakers in een lege trommel klinkt als iemand die met een hamer op de machine slaat, en na een paar beurten is dat niet alleen een geluid.

Wat wel en niet mag

Twijfel je bij een duur paar, dan is een borstel met lauw zeepwater trager maar zekerder. Een wasmachine is geen middel om een schoen te redden die al stuk is: warmte plus water plus tuimelen zoekt de zwakste lijmnaad op en vindt hem.

De voorbereiding

1. Veters en inlegzolen eruit. Veters knopen zich rond de trommelas, zolen krullen om. Was ze apart in een waszakje of met de hand.
2. Grof vuil eraf. Modder en steentjes uit het profiel halen, buiten uitkloppen. Wat je niet weghaalt, blijft in de trommel achter voor de volgende.
3. In een waszakje of kussensloop. Dat dempt het bonken en houdt de schoenen bij elkaar.
4. Twee of drie oude handdoeken erbij. Dit is het belangrijkste. Ze vangen de klappen op, en zonder die buffer slaan de schoenen tegen de deur en de trommelwand.

Het programma

• 30 graden, maximaal 40. Warmer maakt de lijm zacht en dan laat de zool los.
• Centrifuge zo laag mogelijk, 400 tot 600 toeren. Zwaar en hard bij hoge snelheid is de slechtste combinatie.
• Vloeibaar wasmiddel, een halve dosis. Waspoeder lost bij lage temperatuur niet goed op en blijft als witte strepen op canvas achter.
• Geen bleekmiddel, ook niet op witte sneakers. Bleek maakt van wit rubber geel rubber.

Nooit in de droogkast

Warme lucht plus tuimelen vervormt de zool, laat de lijm los en maakt textiel hard. De schoen komt er kleiner en scheef uit.

Wat wel werkt: prop ze vol krantenpapier of keukenpapier, ververs dat na een paar uur, en laat ze op kamertemperatuur drogen. Niet op de radiator en niet in de volle zon, om precies dezelfde reden als de droogkast. Reken op een dag of anderhalve dag. Wat er nog meer beter niet in een droger gaat, staat in in de droogkast.

In de wasserette

Kijk eerst of het mag. Veel uitbaters hangen een bordje “geen schoenen” of “geen matten en tapijten”, en dat is geen pesterij: dat gebonk komt op hun rekening terecht, en zand en steentjes uit een schoenzool blijven in de trommel achter.

Mag het wel, dan gelden de regels hierboven, plus twee die er alleen in een salon bij komen:

• Doe het niet in de grootste trommel. Twee paar schoenen in een machine van 18 kg krijgen alle ruimte om te vliegen. Een kleine machine, met handdoeken erbij, bonkt minder.
• Draai daarna geen was in dezelfde trommel zonder te kijken. Even nakijken op achtergebleven zand hoort erbij, en dat geldt evengoed voor de klant vóór jou. Zie hoe werkt een wasserette.

Bepaalde salons, vooral in Japan bekend maar hier zeldzaam, hebben een aparte schoenenmachine met een korf en borstels, en een bijhorende schoenendroger op lage temperatuur. Staat er zo een, gebruik die: die is er precies voor gemaakt, in tegenstelling tot de gewone droogkast ernaast.

Geur, niet vuil

De helft van de mensen die hun sneakers wassen, doen dat tegen de geur en niet tegen het vuil. Die geur zit meestal in de inlegzool, en die zool overleeft geen twintig wasbeurten. Goedkoper en effectiever: haal de zolen er ‘s avonds uit, laat de schoenen open drogen, en vervang de zolen één of twee keer per jaar. Een schepje zuiveringszout een nacht in de schoen haalt er ook veel uit.

Blijft er een hardnekkige vlek op canvas, dan is dat een vlek en geen wasprobleem: zie vlekken verwijderen.